Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | Eerdere berichten
Februari | Januari
26-08-2012
Reddingsactie Boaz
Een maand geleden kwam onze opvanger Boaz bij ons binnen. Niets aan het handje, hij was enkel heel boos.
Echter...het noodlot besliste anders en Boaz verdween op mysterieuze wijze.
Paniek in de tent!
Er werd overal gezocht, maar geen enkel
teken van leven. Zou hij achter de keukenkastjes zitten? Het zou bijna onmogelijk zijn, maar oke: voer en vangkooi werd geplaatst.
Geen miauw, geen piep, niets.... de opvangmamma sliep op de bank, misschien hoorde ze iets.
Na 1 week van absolute stilte, verplaatsten we de vangkooi naar buiten, er was een kans dat hij toch naar buiten was ontsnapt. Flyers werden verspreid, op internet werden de nodige instanties gewaarschuwd. Al het mogelijke werd gedaan om hem op te sporen, maar niets..... absolute stilte...
1 maand later
We kregen 's avonds laat telefoon van de opvangmamma: Er kwam een angstige miauw ergens onder de keukenkastjes vandaan, dat moest hem zijn! Of we meteen konden komen.
Daar aangekomen was het weer radiostilte, maar dat daar ergens een kat in nood moest zitten was duidelijk.
We begonnen met een freesboor gaten te maken in de plinten... geen Boaz. We hielden ons stil, dan weer met een pak brokjes rammelen en ja: het geluid was overduidelijk, er werd gekrabd en gehijgd door de muur ter hoogte van de werkbank.
Hij zat achter de muur! We keken wat hulpeloos naar de opvangmamma met de nijpende vraag: "Mogen we alstublieft in de muur slaan?". Dat was geen enkel probleem, als hij maar gered zou worden.
Met een hamer en een schroevendraaier begonnen we 1 voor 1 de tegels uit de muur te slaan: Zaten we wel juist?
Hoe verder we kwamen, hoe banger we werden: wat zouden we aantreffen...
En plots! Zagen we zijn bange kopje, hij zat vastgeklemd tussen de twee muren, hij was volledig in paniek en begon met zijn laatste krachten in het wilde weg te slaan en te blazen.
Hij zakte naar beneden en kwam vast te zitten tussen enkele leidingen onderaan in een kast waar we niet bij konden.
Dus daar moesten we ook een gat gaan boren. Naarmate het gat groter werd zagen we zijn onderlijfje. Hij kon zich met moeite loswringen en nu was hij vrij. We haalden hem met vanghandschoenen uit de kast en we schrokken enorm: Dit was een skelet, totaal uitgemergeld en volledig uitgedroogd! Hij viel om en hij gaf zich over, hij had geen enkele energie meer de arme schat.
Ondertussen was het 12 uur 's nachts, maar hoge spoed was geboden. Hij moest vocht krijgen.
We konden nog bij de dierenarts terecht waar hij eerste hulp kreeg. Hij was tevens wat onderkoeld, dus warm houden was nu van groot belang.
Zachtjes spinde hij op de behandeltafel en voorzichtig streelden we zijn botjes lijfje. Brok in de keel.
Hij heeft een maand geen eten gehad, hoe hij aan water kwam is ons een raadsel, want zonder water kan een dier niet lang leven. Hoe vreemd ook dat hij geen enkel teken van leven heeft gegeven. Jongen toch, een maand lang.... we moeten voorzichtig met je zijn nu, de nieren en de lever hebben een klap van jewelste gekregen. Hij was een maand geleden een forse jongen, nu hangt zijn slappe overtollige huid er maar wat bij.
Eten wilde hij niet, dus hebben we hem steeds kleine beetje gevoerd.
Boaz verblijft nu sinds twee dagen tijdelijk even bij een andere opvangmamma die meer tijd heeft. Boaz krijgt tevens geregeld onderhuids vocht toegediend, we willen ook dat hij steeds kleine beetjes eet en we zorgen dat hij goed kan uitrusten.
Je staat nu wat sterker op je pootjes lieve Boaz, maar je komt van heel heel ver, dus doe maar op je gemakje.
Je doffe holle blik in de ogen beginnen steeds meer plaats te maken voor optimisme en vertrouwen.
Je bent ons zorgenkindje en dit trauma zal nog lang in ons geheugen gegrift blijven, het was zo zo akelig allemaal. We zijn er voor je.
